როგორ დაიბადა ოცხანური საფერე – ისტორია და ტრადიცია

თითქმის დაკარგული ჯიში

XX საუკუნეში ოცხანური საფერე თითქმის გაქრა დაბალი მოსავლიანობისა და მასობრივი ჯიშების გავრცელების გამო. თუმცა 2000-იანი წლებიდან მცირე მეღვინეობებმა და ტრადიციულმა მარანებმა დაიწყეს ამ ძველი ჯიშის აღდგენა.

დღეს ოცხანური საფერე აღიარებულია როგორც მემკვიდრეობითი ჯიში და დასავლეთ საქართველოს მეღვინეობის იდენტობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი.

ოცხანური საფერეს გემოს პროფილი

კლასიკური ოცხანური საფერე გამოირჩევა:

• ფერი: მუქი რუბინიდან მუქ იისფერამდე

• არომატი: ტყის კენკრა, შავი მოცხარი, იისფერი ყვავილები, ბროწეული და მსუბუქი მიწისეული ნოტები

• გემო: გამოკვეთილი ტანინები, ცოცხალი მჟავიანობა, ალუბლის, მაყვლისა და სანელებლების ტონები

• დასრულება: ხანგრძლივი, სტრუქტურირებული და ოდნავ მჟავე

იდეალურად ერწყმის შემწვარ ხორცს, ცხვრის ხორცს, ცხარე კერძებს, დაძველებულ ყველებსა და იმერულ სამზარეულოს.

ოცხანური საფერე დღეს

დღეს ოცხანური საფერე აღიქმება როგორც აღდგენილი ქართული საგანძური. იმერეთის მცირე მეღვინეობები აწარმოებენ როგორც ქვევრის, ისე თანამედროვე სტილის ღვინოებს, რომელთაგან ბევრმა საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. მისი იშვიათობა, სიღრმე და უძველესი წარმოშობა მას საქართველოს ერთ-ერთ ყველაზე საინტერესო ხელახლა აღმოჩენილ ღვინოდ აქცევს.